Ігар Антонавіч Бархаткоў у сваёй творчасці звяртаецца да розных жанраў жывапісу – тэматычнай карціны, партрэта, нацюрморта, аднак больш за ўсё ён праславіўся як майстар пейзажа. У гэтым жанры мастак працягвае традыцыі знакамітага жывапісца В. Бялыніцкага-Бірулі.

Нарадзіўся ён у Мінску ў сям'і вядомага майстра выяўленчага мастацтва А. Бархаткова. Маляваць пачаў у старшых класах сярэдняй школы. Некаторы час вучыўся ў мастацкай студыі В. Сумарава, потым наведваў класы малявання і студыю А. Луцэвіча. У 1978 г. паступіў на аддзяленне станковага жывапісу Беларускага дзяржаўнага тэатральна-мастацкага інстытута. Яго выкладчыкамі былі прафесары П. Крохалеў і М. Данцыг. Студэнтам І. Бархаткоў удзельнічаў у рэспубліканскай мастацкай выстаўцы «Песняры зямлі беларускай», якая праходзіла ў Мінску ў 1982 г. У 1984 г. скончыў інстытут. Яго дыпломная работа «Бацька і сын» была прысвечана непарушальнасці сямейных традыцый. Гэты высокамастацкі сюжэтны твор адразу атрымаў станоўчую ацэнку крытыкаў і прыцягнуў увагу аматараў выяўленчага мастацтва. Каб удасканаліць веды, атрыманыя ў інстытуце, І. Бархаткоў з 1984 па 1987 г. працягваў вучобу ў творчых майстэрнях Акадэміі мастацтваў СССР у Мінску, якімі кіраваў М. Савіцкі. У 1986 г. стажыраваўся ў Дрэздэнскай акадэміі мастацтваў, потым у Берлінскай. У гэтым жа годзе прымаў удзел ва ўсесаюзнай мастацкай выстаўцы. У 1987 г. была арганізавана першая персанальная выстаўка І. Бархаткова. У 1988 г. ён стаў членам Саюза мастакоў СССР. Разам з іншымі айчыннымі жывапісцамі прадстаўляў Беларусь на міжнародных мастацкіх салонах, у буйных еўрапейскіх музеях і галерэях. Яго персанальныя выстаўкі праходзілі ў Італіі, Галандыі, Літве, Расіі (сумесна з жонкай А. Бархатковай). Некаторы час мастак працаваў у Нідэрландах. З 2001 г. жыве ў в. Харужы (Валожынскі раён Мінскай вобласці).

Творы І. Бархаткова вызначаюцца грамадзянскасцю, філасафічнасцю і глыбінёй пачуццяў. Асноўны напрамак мастацкай дзейнасці – пейзаж і карціна, у якіх галоўнае месца займае духоўны аспект мінуўшчыны. Сярод лепшых работ – «Царква ў Халмах» (1981), «Вясна на Нёмане» (1979), «Старая лесвіца» (1982), «Аплакванне» (1985), «Памяці Юрыя Смірнова» (1986), «Сакавік. Закінутая вёска» і «Юнацтва Скарыны» (1990), «Святар», «І буду Вам бацькам, і Вы будзеце маімі Сынамі...», «Іверская Маці Божая» (усе 1991), «Забыты крыж», «Вечар», «Лістапад» (усе 1992), нізка твораў з в. Млева (1990-я гг.). У многіх карцінах І. Бархаткова адлюстраваны вясковыя краявіды. Асаблівая прыгажосць прыроды адчуваецца ў карцінах «Возера Удомля» (2001), «Дарога ў Харужах» і «Дом Алеся» (2006), «Вясна на вёсцы» (2008), «Галубыя цені» і «Ціхая мая Радзіма» (2009), «Восень. Забава» (2010) і інш. За цыкл пейзажаў «Ціхая мая Радзіма» І. Бархаткоў узнагароджаны ў 2009 г. спецыяльнай прэміяй Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь. Яго карціны знаходзяцца ў Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь, фондах Беларускага саюза мастакоў, Музеі сучаснага выяўленчага мастацтва ў Мінску і іншых музеях, прыватных зборах Беларусі, Расіі, Канады, ЗША, Ізраіля, Германіі, Аўстрыі, Вялікабрытаніі.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2018 г.