Мастацтвазнавец, збіральнік і даследчык помнікаў беларускай культуры Вольга Васільеўна Церашчатава нарадзілася ў г. п. Лоеў Гомельскай вобласці. Калі пачалася Вялікая Айчынная вайна, скончыла толькі сем класаў. У 1943 г. пры адступленні нямецка-фашысцкіх захопнікаў была вывезена ў Германію. Вызваленая з палону Савецкай Арміяй, пачала сваю працоўную дзейнасць вайсковай радысткай. Пасля вайны атрымала сярэднюю адукацыю. Працягвала вучобу ў Маскоўскім паліграфічным інстытуце, які скончыла ў 1961 г. З 1966 г. В. В. Церашчатава працавала ў Інстытуце мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору АН Беларусі, з якім на ўсё жыццё была звязана яе шматгранная працоўная дзейнасць. У 1968 г. абараніла кандыдацкую дысертацыю на тэму «Белорусская советская книжная графика (1945–1967 гг.): (на примерах художественной литературы)». Праз год В. В. Церашчатава ўзначаліла сектар «Збор помнікаў гісторыі і культуры Беларусі». З 1979 да 1991 г. была першым дырэктарам Музея старажытнабеларускай культуры пры Інстытуце мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору АН Беларусі.

Мастацтвазнавец даследавала беларускае і старажытнабеларускае выяўленчае мастацтва. Арганізоўвала экспедыцыі ў розныя куткі Беларусі. Разам з удзельнікамі наведвала не толькі храмы, але і вёскі. Экспедыцыі вярталіся ў Мінск з рознымі творамі народнага мастацтва, старадрукамі, абразамі і скульптурамі, мэбляй і інш. Таксама навуковец супрацоўнічала з кіраўніцтвам музеяў такога профілю, якія знаходзіліся па-за межамі Беларусі. У 1978 г. выйшла з друку першая манаграфія В. В. Церашчатавай «Беларуская кніжная графіка (1917–1941 гг.)», дзе расказваецца аб творчасці майстроў кнігі даваенных часоў. Першай у краіне спробай абагульнення вынікаў даследавання манументальнага жывапісу Беларусі стала наступная яе праца «Старажытнабеларускі манументальны жывапіс XI–XVIII стст.» (1986). Яна з'яўляецца аўтарам артыкулаў, змешчаных у шматтомных фундаментальных выданнях, такіх як «Беларуская Савецкая Энцыклапедыя», «Энцыклапедыя літаратуры і мастацтва Беларусі», «Гісторыя беларускага мастацтва» (Т. 1–4, 1987–1990 гг.), «История искусства народов СССР» (Т. 8, 1977) і інш. Пад кіраўніцтвам мастацтвазнаўца выйшлі тры тамы сямітомнага «Збору рухомых помнікаў гісторыі і культуры Беларусі». Таксама яна была складальнікам, аўтарам артыкулаў і ўступаў да кніг «Музей старажытнабеларускай культуры: каталог экспазіцыі» (1983), «Помнікі старажытнабеларускай культуры: новыя адкрыцці» (1984), «Помнікі культуры: новыя адкрыцці» (1985), «Помнікі мастацкай культуры Беларусі: новыя даследаванні» (1989) і інш.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2016 г.