Добрым, сціплым, крыштальна сумленным, мудрым і мужным чалавекам застаўся ў памяці блізкіх людзей і калег беларускі кнігавыдавец, перакладчык, публіцыст і грамадскі дзеяч Міхаіл Фёдаравіч Дубянецкі.

Нарадзіўся будучы літаратар 4 сакавіка 1927 г. у в. Востраў Пінскага раёна Брэсцкай вобласці ў шматдзетнай працавітай сялянскай сям'і. У бацькоўскай хаце заўсёды панавала атмасфера чалавекалюбства і дабрыні, выхоўвалася любоў да роднай зямлі, да пазнання новага. Бацька, чалавек адукаваны, усяляк заахвочваў імкненне дзяцей да вучобы, таму і кнігі ў хаце займалі пачэснае месца. Міхаіл наведваў вясковую польскую школу, потым адну з сярэдніх школ Познані, пазней завочна навучаўся ў Пінскім педагагічным вучылішчы.

Пасля вызвалення Піншчыны ад нямецкіх захопнікаў, М. Дубянецкі уладкаваўся на працу настаўнікам пачатковых класаў у Лемяшэвіцкую няпоўную сярэднюю школу. Служыў у арміі, пасля дэмабілізацыі быў прапагандыстам Пінскага і Ганцавіцкага РК КПБ. У 1956 г. з адзнакай скончыў Рэспубліканскую партыйную школу пры ЦК КПБ, у 1960 г. – таксама з адзнакай, Вышэйшую партыйную школу пры ЦК КПСС па спецыяльнасці “журналістыка”. Працаваў на розных пасадах у газеце “Сялянская праўда”, у выдавецтвах “Беларусь”, “Ураджай”, “Мастацкая літаратура” і інш. У 1975–1979 гг. працаваў адказным сакратаром, намеснікам галоўнага рэдактара Беларускай Савецкай Энцыклапедыі імя П. Броўкі. Добра ведаючы усе “таямніцы чыноўніцкай кухні”, Міхаіл Фёдаравіч упарта адстойваў праўду і справядлівасць, шмат рабіў для таго, каб абараніць лепшыя творы беларускіх пісьменнікаў і зрабіць іх шлях да чытачоў як мага хутчэйшым.

Творчую дзейнасць М. Дубянецкі пачаў у 1959 г. з публікацый сваіх нарысаў у раённай газеце. Аднак найбольш яго талент праявіўся ў якасці перакладчыка. У 1964 г. ён дэбютаваў у газеце “Літаратура і мастацтва” перакладам з польскай мовы апавядання С. Жаромскага “Забыццё”. Пасля пераклаў яго аповесць “Верная рака”, апавяданні, абразкі. У яго перакладах на беларускую мову выйшлі таксама зборнік украінскіх апавяданняў “Сцежка без канца” (1980), “Жыві і помні” В. Распуціна (1982), “Гэта дзіўнае жыццё: аповесці і апавяданні” Д. Граніна (1983), “Блакадная кніга” А. Адамовіча і Д. Граніна (1983) і інш. Перакладаў з моў, якімі валодаў дасканала і свабодна, таму і пераклады яго пазначаны высокім мастацкім густам, выразнасцю слова, дакладнай перадачай сэнсу і зместу арыгінала. У 1984 г. увайшоў у склад Саюза пісьменнікаў БССР.

М.Ф. Дубянецкі прымаў актыўны ўдзел у грамадска-палітычным і культурным жыцці краіны: быў старшынёй гісторыка-мемарыяльнай камісіі Беларускага фонду культуры, адным з заснавальнікаў гісторыка-асветнага таварыства памяці ахвяр сталінізму “Мартыралог Беларусі” і інш.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2011 г.