Ганцавічы – горад у Брэсцкай вобласці, адміністрацыйны цэнтр Ганцавіцкага раёна. Знаходзіцца за 246 км на паўночны ўсход ад Брэста, чыгуначная станцыя на лініі Лунінец – Баранавічы. Размешчаны на р. Цне.

Узнікненне і развіццё населенага пункта звязана з будаўніцтвам у другой палове ХІХ ст. чыгуначнай лініі Лунінец – Вільня, адкрытай у 1884 г. У гэтым жа годзе заснавана станцыя Ганцавічы, якая атрымала назву ад аднайменнай вёскі, размешчанай побач. У хуткім часе каля станцыі пачало фарміравацца паселішча. У канцы ХІХ – пачатку ХХ ст. тут дзейнічалі паштовае аддзяленне, лесапільня, смалакурня. Працаваў шкляны завод, дзе выраблялі аконнае, люстраное і высакаякаснае багемскае шкло.

У лютым 1918 г. Ганцавічы былі заняты германскімі, у сакавіку 1919 г. – польскімі войскамі. У 1921 г. згодна з Рыжскім мірным дагаворам далучаны да Польшчы, паводле перапісу гэтага ж года з’яўляліся мястэчкам Круговіцкай гміны Лунінецкага павета Палескага ваяводства. У 1939 г. увайшлі ў склад БССР. 15 студзеня 1940 г. атрымалі статус гарадскога пасёлка і сталі цэнтрам Ганцавіцкага раёна ў Пінскай вобласці. У 1940 г. тут пражывала 2690 жыхароў, працавалі лесазавод, электрастанцыя, шавецкая, кравецкая, мэблевая майстэрні, кінатэатр, бальніца, няпоўная сярэдняя школа і інш.

30 чэрвеня 1941 г. Ганцавічы былі захоплены нямецка-фашысцкімі войскамі, якія за час акупацыі знішчылі ў пасёлку і раёне 8726 чалавек. У гады Вялікай Айчыннай вайны барацьбу з ворагам вялі падпольныя райкамы КП(б)Б і ЛКСМБ, партызанскія брыгады імя У. І. Леніна, П. К. Панамарэнкі, Я. М. Свярдлова, асобныя атрады “Баявы” імя Дунаева, М. А. Шчорса і іншыя злучэнні. Ганцавічы вызвалены 7 ліпеня 1944 г. часцямі 61-й арміі 1-га Беларускага фронту ў ходзе Беларускай наступальнай аперацыі. У Ганцавічах знаходзяцца брацкая магіла савецкіх воінаў і партызан, магіла ахвяр фашызму. У 1967 г. насыпаны курган Славы ў памяць аб жыхарах раёна і земляках, якія загінулі ў гады Вялікай Айчыннай вайны.

Пасля вызвалення пасёлак быў адноўлены, адкрыліся прадпрыемствы, культурна-асветніцкія ўстановы. У 1945 г. пачала выходзіць газета “Сялянская праўда”. У 1946 г. прыняла першых навучэнцаў сельскагаспадарчая школа (пазней – тэхнікум). У 1954 г. уведзены ў эксплуатацыю агароднінасушыльны завод. 8 студзеня 1954 г. Ганцавічы ўвайшлі ў Брэсцкую вобласць. З 25 снежня 1962 г. знаходзіліся ў складзе Ляхавіцкага раёна, 30 ліпеня 1966 г. зноў сталі цэнтрам Ганцавіцкага. 6 снежня 1973 г. атрымалі статус горада. У 1998 г. зацверджаны афіцыйны герб Ганцавіч з выявамі двух сярэбраных жураўлёў як сімвалаў прыроды Палескага краю і залатой зоркі з паўмесяцам (элементы герба “Ляліва” – геральдычнага знака роду Чапскіх. Менавіта на землях Чапскіх заснаваны сучасны горад).

У цяперашні час у Ганцавічах дзейнічаюць дзяржаўны аграрны каледж, гімназія, дзіцячая школа мастацтваў, Дом культуры, Дом рамёстваў, цэнтральная раённая бібліятэка імя В. Ф. Праскурава, дзіцячая бібліятэка, краязнаўчы музей, цэнтральная раённая бальніца, паліклініка, кінатэатр. Працуюць ТАА “СеМалДрэў”, хлебазавод – філіял ААТ “Берасцейскі пекар”, лясгас і інш. Выходзіць раённая газета “Ганцавіцкі тыдзень”. Існуюць аматарскія творчыя калектывы, у тым ліку са званнем “народны” (вакальны ансамбль “Запавет”, эстрадная студыя “Правінцыя”, духавы аркестр і інш.), “узорны” (лялечны тэатр “Усмешка”). Дзейнічаюць касцёл Дабравешчання Найсвяцейшай Дзевы Марыі (1999), Свята-Ціханаўская царква (2000-я гг.). У 2011 г. у горадзе прайшоў “Дзень беларускага пісьменства”.

У Ганцавічах нарадзіліся вучоны-матэматык, доктар фізіка-матэматычных навук, прафесар В. Ц. Ерафеенка, пісьменнік, лаўрэат Міжнароднай прэміі ў галіне літаратуры і мастацтва імя М. А. Шолахава А. Кажадуб, мастак-графік Р. С. Ганцэвіч і інш.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2026 г.