Гісторыя Александрыі пачынаецца з сярэдзіны XVII ст. Менавіта ў гэты перыяд упершыню ўпамінаецца ў рукапісных крыніцах як заснаванае графам Аляксандрам Хадкевічам мястэчка ў Аршанскім павеце Віцебскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага. У 1643 г. у Александрыі былі царква, 2 багадзельні, млын і некалькі бровараў, у 1695 г. яна стала цэнтрам войтаўства ў Шклоўскім графстве. У час Паўночнай вайны 1700–1721 гг. тут пад кіраўніцтвам Пятра I праводзіліся фартыфікацыйныя работы.

Пасля 1-га падзелу Рэчы Паспалітай у 1772 г. мястэчка ўвайшло ў Расійскую імперыю ў складзе Копыскага павета Магілёўскай губерні. У 1775 г. імператрыца Кацярына ІІ аддала Александрыю ў валоданне графу Сямёну Зорычу. На 1784 г. згодна з першым статыстычным апісаннем Магілёўскай губерні ў мястэчку налічвалася 378 жыхароў, 53 двары, 2 царквы і млын.

Александрыю не абмінулі падзеі Айчыннай вайны 1812 г.: у яе наваколлі дзейнічаў партызанскі атрад Д. Давыдава, менавіта тут войскі пад камандаваннем М. І. Кутузава фарсіравалі Дняпро. У 1847 г. Александрыя ўпамінаецца як сяло аднайменнага памешчыцкага маёнтка Копыскага павета, у 1880 г. – як мястэчка 2-га стана, у 1886 г. – як вёска дзяржаўнай маёмасці Аршанскага павета Магілёўскай губерні. На той час праз Дняпро паміж Александрыяй і Копыссю хадзіў паром, а праз вёску праходзіў тракт Шклоў – Орша.

Згодна з Першым перапісам Расійскай Імперыі 1897 г. насельніцтва Александрыі складала 613 жыхароў, было 93 двары, працавалі царкоўнапрыходская школа, хлебазапасная крама, карчма, 2 царквы. Пры паштова-гандлёвым тракце меўся маёнтак у складзе 2 двароў з 23 жыхарамі, вадзяным млынам і крупадзёркай.

У пачатку ХХ ст. была пракладзена і ўведзена ў дзеянне чыгунка Орша – Магілёў, што спрыяла далейшаму развіццю Александрыі. У 1909 г. тут пражывала 682 чалавекі і налічвалася 99 двароў. Першая сусветная вайна абыйшла Александрыю, аднак яна не пазбегла акупацыі ў 1918 г. кайзераўскімі войскамі, якія знаходзіліся тут да восені гэтага ж года.

На 01.01.1919 г. мястэчка ў складзе ССРБ. Аднак 16.01.1919 г. населены пункт стаў адносіцца да РСФСР, дзе двойчы змянялася яе адміністрацыйная прыналежнасць: на 26.04.1919 г. Александрыя ў складзе Старасельскай воласці Аршанскага павета Гомельскай губерні, з 18.11.1920 г. – у складзе па-ранейшаму Аршанскага павета, але ўжо Віцебскай губерні РСФСР. 20.02.1938 г. Александрыя ў статусе вёскі ўвайшла ў склад Магілёўскай вобласці. У 1939 г. яе насельніцтва складалася з 1371 жыхара, налічвалася 147 двароў.

У ліпені 1941 г. вёска была акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі, якія спалілі 36 двароў, разрабавалі калхозную маёмасць. Акупацыя працягвалася да пачатку ліпеня 1944 г., калі Александрыю вызвалілі воіны 344-й стралковай дывізіі 33 арміі 2-га Беларускага фронту. У памяць пра загінулых на вайне і ў тыле ворага устаноўлены помнік.

У 1969 г. да вёскі быў далучаны аднайменны пасёлак Александрыя. У 2007 г. вёска атрымала статус аграгарадка. З 2010 г. на Купалле тут ладзіцца свята “Александрыя збірае сяброў”, якое стала сапраўдным культурным брэндам Беларусі. На 2019 г. насельніцтва аграгарадка складала 647 жыхароў, працавалі сярэдняя школа, яслі-дзіцячы садок, Цэнтр культуры і адпачынку з бібліятэкай, Дом побытавых паслуг, універсальны спартыўны комплекс, рэстаранна-гасцінічны комплекс, амбулаторыя ўрача агульнай практыкі, сталовая, 2 магазіны, аддзяленне сувязі і банка, ААТ “Александрыйскае”, цэнтральнае вода і газазабеспячэнне.

Александрыя задзейнічана ў рэалізацыі праекта “Вёска будучыні”.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2023 г.