Ігар Мікалаевіч Ярмоленка нарадзіўся ў Мінску ў сям’і вучонага. Скончыў хімічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта (1952). У 1955 г. абараніў кандыдацкую дысертацыю на тэму «Спектрально-химическое исследование окисления целлюлозы», а ў 1965 г. – доктарскую дысертацыю на тэму «Физико-химическое и спектроскопическое исследование окислительных превращений целлюлозы и свойств продуктов окисления». У 1972 г. быў выбраны членам-карэспандэнтам, а у 1986 г. – сапраўдным членам Акадэміі навук БССР.

Працоўную дзейнасць І. М. Ярмоленка пачаў у Інстытуце фізікі і матэматыкі Акадэміі навук БССР на пасадзе малодшага, затым старэйшага навуковага супрацоўніка, кіраўніка групы лабараторыі люмінесцэнцыі і фотахіміі. З 1960 г. ён загадваў лабараторыяй у Інстытуце агульнай і неарганічнай хіміі Акадэміі навук БССР.

Ігар Мікалаевіч – аўтар больш за 450 навуковых прац, у тым ліку 5 манаграфій. Мае 200 вынаходстваў. Яго работы прысвечаны фізічнай хіміі валокнаў і плёнак палімераў і цеплатрывалых матэрыялаў. Сярод іх – «Спектроскопия в химии окисленных целлюлоз» (1959), «Получение бесцитратной крови с применением фосфата целлюлозы» (1971, у суаўтарстве), «Новые волокнистые сорбенты медицинского назначения» (1978, у суаўтарстве), «Элементосодержащие угольные волокнистые материалы» (1982, у суаўтарстве) і інш. Вучоны ўстанавіў заканамернасці шэрага працэсаў акіслення, тэрмолізу, фатолізу і некаторых рэакцый этэрыфікацыі цэлюлозных матэрыялаў. Сінтэзаваў новыя вытворныя цэлюлозы і неарганічныя полікіслоты. Прапанаваў выкарыстанне іонаабменных валакністых сарбентаў для сорбцыі пры ачыстцы паветра і ў якасці субстанцый для вырошчвання раслін. Стварыў новы від палімерных нясрэбраных і маласрэбраных святлоадчувальных матэрыялаў, выявіў новую ўласцівасць палімераў з кіслотнымі групамі.

Вучоны ўзнагароджаны ордэнам «Знак Пашаны» (1981), медалём.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2022 г.