Рыгор Львовіч Рэлес нарадзіўся ў г. Чашнікі Віцебскай вобласці ў сям’і служачага. Скончыў беларускую сямігадку ў Чашніках. Пры школе быў літаратурны гурток, актыўным членам якога і стаў падлетак. У насценнай газеце, якую выпускалі члены гуртка, на беларускай мове публікаваў свае першыя вершы. У 1930‒1933 гг. Р. Рэлес вучыўся ў Віцебскім педагагічным тэхнікуме, друкаваў свае творы ў штотыднёвай абласной газеце «Віцебскі рабочы». У 1932 г. паэт стаў членам ВІТАПА (Віцебскага аб’яднання пралетарскіх пісьменнікаў). Пасля заканчэння педтэхнікума Р. Рэлес вучыўся на літаратурным факультэце Вышэйшага педагагічнага інстытута ў Мінску (1933‒1937). У 1936 г. стаў членам Саюза Пісьменнікаў БССР. Працаваў выкладчыкам рускай мовы і літаратуры ў школах Слуцка (1937‒1940) і Навагрудка (1940‒1941). У час Вялікай Айчыннай вайны служыў у 3-м Мінскім зборным палку, а восенню 1941 г. накіраваны на будаўніцтва новых шахтаў на Урал. Са снежня 1941 да 1945 г. быў адказным сакратаром газеты «Строитель» у г. Грамячынск Пермскага края (Расія). У 1945‒1947 гг. працаваў літработнікам у рэдакцыях брэсцкай абласной газеты «Заря», рэспубліканскай піянерскай газеты «Зорька», часопіса «Вожык». У 1948‒1973 гг. выкладаў рускую мову і літаратуру ў вячэрніх школах рабочай моладзі ў Мінску. З 1973 г. знаходзіўся на творчай рабоце.

Рыгор Рэлес пачаў друкавацца з 1931 г., калі апублікаваў у яўрэйскай маладзёжнай газеце «Юнгер арбайтэр» («Малады рабочы») свой першы верш «Гей ло мір гейн» («Давайце ісці разам»). Пісаў ён на ідыш і рускай мовах. Праблематыка творчасці Р. Рэлеса звязана пераважна з лёсам яўрэйскага народа, яго ўзаемаадносінам з беларускім і рускім народамі. Большасць твораў пісьменніка мае рэалістычную аснову. Яго літаратурная спадчына прадстаўлена зборнікамі на мове ідыш «Пачатак» (1939), «Вершы» (1941), кнігай апавяданняў «Пад мірным небам» (1983) і інш. На рускай мове апублікаваў зборнікі аповесцей і апавяданняў «Записки моего коллеги» (1960), «Друзья и знакомые» (1963), «За тесными партами» (1966), «В родном уголке» (1972), «Через трудный порог» (1976), «Под каждой крышей» (1979), «Не розами устлан твой путь» (1984), «В краю светлых берез» (1997). У перакладзе на беларускую мову выйшлі кніга «Запіскі майго калегі» (1960), зборнікі вершаў «Бяроза пад акном» (1961), «З тых жа крыніц» (1993), у перакладзе на рускую ‒ кніга «Отзвуки времен» (1974). Яго вершы публікаваліся ў цэнтральным яўрэйскім рэспубліканскім часопісе «Штэрн» («Зорка»), часопісе «Саветыш Геймланд» («Савецкая Радзіма»).

Матэрыял падрыхтаваны ў 2023 г.