Аляксандр Аляксеевіч Байкоў нарадзіўся ў вёсцы Драздоўка Дрыбінскага раёна Магілёўскай вобласці ў сялянскай сям’і. Да пачатку Вялікай Айчыннай вайны скончыў пяць класаў няпоўнай сярэдняй школы. Пасля вызвалення роднай вёскі працаваў на палявых работах у мясцовым калгасе «Авангард». У 1947 г. скончыў курсы трактарыстаў пры Дрыбінскай машынна-трактарнай станцыі (МТС) і стаў працаваць па набытай спецыяльнасці.

У 1949 г. быў прызваны на тэрміновую службу ў Савецкую Армію. Пасля звальнення ў запас скончыў курсы брыгадзіраў трактарных брыгад, працаваў у Дрыбінскай МТС. У 1955 г. перайшоў у брыгаду механізатараў калгаса «Шлях Ільіча», пасля скасавання якога працаваў у новаўтвораным саўгасе «Дрыбінскі».

За кароткі перыяд А.А. Байкоў вырас у высокакласнага спецыяліста. Сур’ёзна і грунтоўна рыхтаваў машыны да працы, перавыконваў на іх нормы выпрацоўкі. У 1971 г. перадавы механізатар быў узнагароджаны ордэнам Леніна.

Старанная праца на працягу некалькіх пяцігодак, настойлівая і мэтанакіраваная работа па самаадукацыі дазволілі А.А. Байкову стаць не толькі механізатарам шырокага профілю, але і набыць агранамічныя навыкі, неабходныя для правядзення сельскагаспадарчых работ на высокім узроўні.

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 12 снежня 1973 г. за вялікія поспехі, дасягнутыя ва Усесаюзным сацыялістычным спаборніцтве і праяўленую працоўную доблесць у выкананні прынятых абавязацельстваў па павелічэнні вытворчасці і продажу дзяржаве збожжа, бульбы, цукровых буракоў і іншых прадуктаў земляробства ў 1973 г., Аляксандру Аляксеевічу Байкову было прысвоена званне Героя Сацыялістычнай Працы з уручэннем ордэна Леніна і залатога медаля «Серп і Молат».

Аляксандр Байкоў быў актыўным настаўнікам рабочай моладзі, ахвотна дзяліўся з ёй сакрэтамі свайго майстэрства, ударна працаваў да самага выхаду на заслужаны адпачынак у 1989 г. Узнагароджаны двума ордэнамі Леніна, медалямі, з’яўляецца заслужаным настаўнікам працоўнай моладзі БССР. У 2019 г. Аляксандр Аляксеевіч Байкоў стаў Ганаровым грамадзянінам Дрыбінскага раёна.

Пераклад 2021 г. матэрыялаў інтэрнэт-праекта «Герои страны».