Ляхавічы – горад у Брэсцкай вобласці, цэнтр Ляхавіцкага раёна. Знаходзіцца за 225 км на паўночны ўсход ад Брэста, чыгуначная станцыя на лініі Баранавічы – Лунінец. Размешчаны на рацэ Ведзьме.

У пісьмовых крыніцах паселішча ўпершыню згадваецца ў XV ст. як цэнтр Ляхавіцкай воласці Навагрудскага павета Вялікага Княства Літоўскага (ВКЛ). У першай палове XVI ст. Ляхавічы належалі Гаштольдам, з 1551 г. з’яўляліся ўладаннем вялікага князя літоўскага і караля польскага Жыгімонта ІІ Аўгуста, з 1572 г. імі валодалі магнаты Хадкевічы. У канцы XVI ст. гетман ВКЛ Ян Караль Хадкевіч замест старога драўлянага пабудаваў тут магутны бастыённы замак, які лічыўся самым непрыступным сярод падобных збудаванняў на тэрыторыі Рэчы Паспалітай. У 1635 г. Ляхавічы перайшлі да роду Сапегаў, у 1636 г. атрымалі статус мястэчка. З сярэдзіны XVII ст. яно неаднаразова цярпела ад ваенных канфліктаў. У перыяд антыфеадальнай вайны (1648–1651) сяляне і казакі тры разы беспаспяхова асаджалі замак, пры гэтым Ляхавічы былі разбураны. У канцы жніўня – пачатку верасня 1655 г. у час вайны Расіі з Рэччу Паспалітай (1654–1667) войскі князя Аляксея Трубяцкога зноў спустошылі наваколле мястэчка. У сакавіку 1660 г. замак аблажылі войскі ваяводы Івана Хаванскага, некалькі месяцаў спрабавалі авалодаць ім, але не здолелі. У Паўночную вайну (1700–1721) Ляхавічы зноў апынуліся ў зоне ваенных дзеянняў. У 1706 г. пасля паўгадавой асады, калі скончыліся правізія і боепрыпасы, гарнізон замка пасля працяглага штурму быў вымушаны здаць яго войскам Карла ХІІ. Шведы зруйнавалі замкавыя ўмацаванні і амаль поўнасцю спалілі мястэчка. Пасля вайны Ляхавічы паступова адбудоўваліся. Легендарны замак знаходзіўся ў паўразбураным стане, у канцы XVIII ст. ён страціў ваеннае значэнне і з цягам часу прыйшоў у заняпад. У 1775 г., згодна са спецыяльнай пастановай сейма Рэчы Паспалітай, мястэчка перададзена ва ўладанне дзяржаве, а яго жыхары вызвалены ад падаткаў на 10 гадоў.

Пасля 2-га падзелу Рэчы Паспалітай у 1793 г. Ляхавічы далучаны да Расійскай імперыі і сталі цэнтрам Ляхавіцкай воласці Слуцкага павета Мінскай губерні. У 1862 г. у мястэчку пачало дзейнічаць народнае вучылішча. У 1884 г. праз Ляхавічы пракладзены ўчастак Палескіх чыгунак Баранавічы – Лунінец, што садзейнічала эканамічнаму развіццю рэгіёна. Паводле перапісу 1897 г. у мястэчку налічвалася каля 150 двароў, пражывала 5016 жыхароў, працавалі царква, школа, бальніца, хлебазапасны магазін, ганчарныя майстэрні, вінакурны завод, суконная фабрыка. Штогод праводзіліся 3 кірмашы.

У Першую сусветную вайну Ляхавічы знаходзіліся ў прыфрантавой паласе. У лютым – снежні 1918 г. мястэчка займалі германскія, з красавіка 1919 г. – польскія войскі. Паводле Рыжскага мірнага дагавора ў 1921 г. Ляхавічы далучаны да Польшчы як горад у Баранавіцкім павеце Навагрудскага ваяводства. У 1939 г. ён увайшоў у склад БССР, з 15 студзеня 1940 г. стаў цэнтрам Ляхавіцкага раёна Баранавіцкай вобласці.

У гады Вялікай Айчыннай вайны 26 чэрвеня 1941 г. Ляхавічы акупіравалі нямецка-фашысцкія захопнікі, якія знішчылі ў горадзе і раёне 4983 жыхароў. Барацьбу з ворагам вялі Ляхавіцкія падпольныя райкамы КП(б)Б і ЛКСМБ, 19-я партызанская брыгада імя В. М. Молатава і атрад імя С. М. Кірава, асобны атрад “Сокалы”. Горад быў вызвалены 6 ліпеня 1944 г. войскамі 1-га Беларускага фронту ў ходзе наступлення на Баранавіцка-Брэсцкім напрамку. З 8 студзеня 1954 г. Ляхавічы ўвайшлі ў склад Брэсцкай вобласці. У 1994 г. горад атрымаў афіцыйны герб – у чырвоным полі варажскага шчыта выява замка сярэбранага колеру.

У цяперашні час у Ляхавічах працуюць аграрны каледж, гімназія, 2 сярэднія школы, 4 дашкольныя ўстановы, дзіцячая школа мастацтваў, Дом культуры, цэнтральная раённая бібліятэка, гасцініца, бальніца. Дзейнічаюць малочны і кансервавы заводы, завод металапластмас, лясгас і інш. Выходзіць раённая газета “Ляхавіцкі веснік”.

У горадзе знаходзяцца брацкія магілы савецкіх воінаў і партызан, магілы ахвяр фашызму. Устаноўлены помнік рускім воінам, загінуўшым у гады Першай сусветнай вайны, памятны знак на месцы Ляхавіцкага замка, мемарыяльная капліца ў гонар заснавання Ляхавіч. У горадзе таксама існуюць праваслаўная Крыжаўзвіжанская царква, касцёлы Сэрца Ісуса і Святога Іосіфа.

Ляхавічы з’яўляюцца радзімай пісьменніка і грамадскага дзеяча XVI – пачатку XVII ст. Ф.М. Еўлашоўскага.

Матэрыял падрыхтаваны ў 2025 г.